Το έργο οργανώνεται με πέντε παράλληλες χαράξεις πέτρινων τοιχίων, που ορίζουν την αρχιτεκτονική του γλώσσα και το λειτουργικό του πρόγραμμα. Αυτά τα γραμμικά στοιχεία έχουν διπλό ρόλο: αποτελούν τις κύριες και δευτερεύουσες όψεις των κατοικιών και ταυτόχρονα τις βάσεις πάνω στις οποίες τοποθετούνται τα στοιχία σκίασης των υπαίθριων χώρων. Οι δύο κατοικίες τοποθετούνται σε μετατόπιση πάνω στο σύστημα των τοιχίων, δημιουργώντας μια πολυεπίπεδη σύνθεση όπου η όψη της μίας γίνεται πέργκολα της επόμενης και ούτω καθεξής. Αυτή η συνέχεια διαμορφώνει μια ρυθμική διάδραση όπου κάθε τοιχίο ορίζει ή διαπερνά την κάθε κατοικία ορίζοντας τις εσωτερικές τους χρήσεις. Το μοτίβο συνεχίζεται δημιουργόντας μία δυναμική σχέση και ταυτόχρονα μια αίσθηση συνέχειας μεταξύ των δύο κτηρίων.
Η ανύψωση του εδάφους στο νότιο τμήμα ενισχύει την αίσθηση της οριζοντιότητας γειώνοντας τη σύνθεση. Η πολυδιάσπαση του όγκου των κτηρίων με τα επάλληλα τοιχία διαλύει τη μονολιθικότητα και επιτρέπει στο έργο να έρθει σε αρμονία με τη σχεδόν επίπεδη γεωμορφολογία της περιοχής. Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά χώρων σε συνδιαλαγή με το έδαφος, όπου οι πέργκολες και οι όψεις διαλύουν τα όρια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου, κτηρίου και κήπου.
Το έργο έχει ως προτεραιότητα τη διαφάνεια και την ένταξη. Τα επίπεδα και η λιτή γαιώδης παλέτα του συντελούν σε μία ισορροπία μεταξύ της μορφολογικής αυστηρότητας και της οργανικής συνέχειας, έχοντας ως αποτέλεσμα το συγκρότημα να διαβάζεται ως μία φυσική προσθήκη στην οριζοντιότητα του εδάφους.
Ομάδα μελέτης Αντώνης Δυσσεάκης, Νίκος Φουρνάρης, Γιάννης Προσωπάρης
Στατική μελέτη Παντελής Διακουμάκης
Ηλεκτρομηχανολογική μελέτη Αρτέμης Κουμαδοράκης
Τρισδιάστατες απεικονίσεις inDetail Architecture
Επιφάνεια οικοπέδου 4.300,00 τ.μ.
Συνολική επιφάνεια 497.56 τ.μ.
Χρόνος μελέτης 2021
