Το κτήριο στην οδό Σπάρτης βρίσκεται στην ιστορικά χαμηλού εισοδήματος γειτονιά του Κουμ Καπί, στα Χανιά. Είχε περάσει διάφορες οικοδομικές φάσεις για να παραμείνει κατοικήσιμο, και ήταν σε αρκετά κακή κατάσταση. Περιλαμβάνει δύο ανεξάρτητες κατοικίες, μία στο ισόγειο και μία στον όροφο, που ζητούμενο ήταν να μετατραπούν σε χώρο βραχυχρόνιας μίσθωσης και κύρια κατοικία αντίστοιχα.
Το πρώτο ζήτημα που έπρεπε να αντιμετωπιστεί ήταν ο κατακερματισμός του χώρου: αμφότεροι οι όροφοι ήταν χωρισμένοι σε πολύ μικρά δωμάτια. Κοινή κατεύθυνση ήταν λοιπόν να δημιουργηθούν ανοιχτοί χώροι που να επιτρέπουν μια πλήρη θέαση των κατοικιών από τους ενοίκους. Μία ακόμη κοινή αρχή ήταν η διατήρηση και ανάδειξη όσο το δυνατόν περισσότερων στοιχείων και υλικών από όλες τις φάσεις του κτηρίου.
Η κατοικία του ισογείου χωρίζεται σε δύο χώρους με ένα σύστημα συρόμενων πανέλων που προσφέρουν διαφάνεια αλλά και την επιλογή της ιδιωτικότητας. Ο πρώτος χώρος περιλαμβάνει το καθιστικό και την κουζίνα ενώ ο χώρος στα ενδότερα της κατοικίας αποτελεί το υπνοδωμάτιο. Ένα επιπλέον ζητούμενο του εντολέα, ήταν η κατοικία να είναι προσβάσιμη και φιλική σε άτομα με κινητικά προβλήματα. Με βάση αυτό, σχεδιάστηκε ένα μακρύ έπιπλο που διατρέχει τα δύο δωμάτια, με όλες τις προδιαγραφές, και περιλαμβάνει την αφενός την κουζίνα, αφετέρου την ιματιοθήκη και τους χώρους αποθήκευσης του υπνοδωματίου καθώς και ένα γραφείο.
Ο όροφος, λόγω της στέγης του, διαθέτει ένα σχετικά μεγάλο ύψος. Σε αυτό δίνεται η δυνατότητα να δημιουργηθεί ένα πατάρι που χρησιμοποιείται είτε ως χώρος μελέτης είτε ως ξενώνας. Όλο το εσωτερικό συγκροτείται γύρω από αυτο το πατάρι και την πρόσβασή του. Κάτω από αυτό οριοθετείται η κουζίνα και ο χώρος φαγητού, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της οικοσκευής της κουζίνας ενσωματώνεται κάτω από τη σκάλα. Η κατασκευή του ανοικτού αυτού παταριού, επιτρέπει την αντίληψη του χώρου ως ενιαίου, ενώ χωρίζει λειτουργικά το καθιστικό από το υπνοδωμάτιο και το λουτρό.
Έπειτα από τη στατική ενίσχυση του κτηρίου και την αντικατάσταση της στέγης, οι υφιστάμενοι τοίχοι καλύφθηκαν με σοβάδες με φυσικές βαφές. Όπου θεωρήθηκε δυνατό και πρέπον, η δομή των τοίχων αποκαλύπτεται και τονίζεται. Σε γενικές γραμμές στους εσωτερικούς χώρους κυριαρχούν υπόλευκοι τόνοι και ξύλινες επιφάνειες. Τα έπιπλα και τα πατώματα, καθώς και τα κινητά πανέλα είναι κατασκευασμένα από φυσική δρυ, προσφέροντας μια θερμή ατμόσφαιρα. Στην κατοικία του ισογείου χρησιμοποιήθηκαν βιομηχανικό δάπεδο και τσιμεντοκονίες για μεγαλύτερη αντοχή. Τέλος, το πατάρι και η σκάλα του ορόφου είναι κατασκευασμένα από μέταλλο βαμμένο λευκό, ακολουθώντας ένα λιτό σχέδιο.
Ομάδα μελέτης Αντώνης Δυσσεάκης, Νίκος Φουρνάρης
Στατική μελέτη Παντελής Διακουμάκης
Ηλεκτρομηχανολογική μελέτη inDetail Architecture
Κατασκευή inDetail Architecture
Επίβλεψη inDetail Architecture
Εσωτερική σχεδίαση inDetail Architecture
Μελέτη φωτισμού inDetail Architecture
Φωτογραφία Γιώργος Αναστασάκης/SOUTH space for photography
Τρισδιάστατες απεικονίσεις InDetail Architecture
Επιφάνεια οικοπέδου 61,27 τ.μ.
Συνολική επιφάνεια 61,27 τ.μ. Ισόγειο, 68,54 τ.μ. Όροφος
Χρόνος μελέτης 2018
Χρόνος αποπεράτωσης 2019
